กะลามะพร้าวกับเมล็ดมะม่วงใช้เป็นเชื้อเพลิงผลิตกระแสไฟฟ้าได้จริงหรือ

ศาสตราจารย์ เซ็ท เดโบว์ เป็นนักพฤกษศาสตร์ประจำมหาวิทยาลัยเคนทักกี ประเทศสหรัฐอเมริกา เขาและนักวิจัยท่านอื่นพยายามแสวงหาแหล่งพลังงานเชื้อเพลิงที่ประกรท้องถิ่นในประเทศที่กำลังพัฒนาสามารถใช้ผลิตกระแสไฟฟ้า ทั้งนี้ แรงจูงใจในการทำวิจัยเกิดจากการตระหนักถึงข้อมูลจากสำนักงานโครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติระบุว่าประชากรส่วนใหญ่ยังไม่มีไฟฟ้าใช้ ดังนั้น 

ศาสตราจารย์ เซ็ท เดโบว์จึงได้เดินทางไปสำรวจทรัพยากรท้องถิ่นในประเทศอินโดนีเซีย พบว่ามีการทิ้งกะลามะพร้าวและเมล็ดมะม่วงโดยเปล่าประโยชน์ ซึ่งกะลามะพร้าวและเมล็ดมะม่วงเหล่านี้มีค่าความร้อนสูงเมื่อเปรียบเทียบกับถ่านหินคุณภาพต่ำถึงปานกลาง เนื่องจากมะพร้าวและมะม่วงมีการสะสมพลังงานในรูปแบบของพลังงานเคมีเป็นจำนวนมาก เช่นเดียวกับโอลีฟ ลูกพีช เชอร์รี่ อัลมอนด์ และวอลนัท

ศาสตราจารย์ เซ็ท เดโบว์ กล่าวว่าบริษัท ฮัสก์ พาวเวอร์ ซิสเต็มส์ ได้มอบเครื่องผลิตกระแสไฟฟ้าจากแกลบผลิตกระแสไฟฟ้าให้กับชุมชน โดยไฟฟ้าที่ผลิตได้อาศัยกระบวนการที่เรียกว่า แก๊สซิฟิเคชัน (Gasification) ซึ่งเป็นการแปลงสภาพอินทรียวัตถุให้เป็นแก๊ส ด้วยการเผาอินทรียวัตถุในเตาเผา ซึ่งจะให้แก๊สต่างๆ โดยแก๊สเหล่านี้สามารถใช้เป็นแหล่งพลังงานขับเคลื่อนเครื่องผลิตไฟฟ้ากังหันแก๊ส (Gas Turbine Electric Power) อนึ่ง ชุมชนเหล่านี้มีปริมาณวัตถุดิบพอที่จะช่วยยกระดับความยากจนด้านพลังงานจากการผลิตพลังงานไว้ใช้ในท้องถิ่น

นักวิจัยได้ตีพิมพ์ผลการวิจัยในวารสารสมาคมวิทยาศาสตร์สหรัฐอเมริกา โพรซีดิงส์ ออฟ เดอะ เนชันนัล ออฟ ไซน์ (Proceedings of the National Academy of Science) โดยนักวิจัยระบุว่าการผลิตกระแสไฟฟ้าจากแก๊สสามารถรองรับความต้องการใช้กระแสไฟฟ้าในประเทศอินโดนีเซียถึงร้อยละ 13 และประเทศในเขตร้อนสามารถใช้ประโยชน์จากของเสียจากการเกษตรที่มีอยู่ในท้องถิ่น ทั้งกะลามะพร้าว เมล็ดมะม่วง เปลือกหรือเมล็ดของผลไม้อื่นๆ เป็นเชื้อเพลิงในการผลิตกระแสไฟฟ้าได้เหมือนกัน

กระนั้น ศาสตราจารย์ เซ็ท เดโบว์ กล่าวว่าการผลิตกระแสไฟฟ้าจากก๊าซไม่ใช่ทางออกพลังงานที่ดีนัก เนื่องจากยังมีปัญหาทางด้านเทคนิค โดยเฉพาะวิธีการที่ปลอดภัยในการจัดการกับก๊าซพิษที่เกิดจากการเผา และที่สำคัญโครงการผลิตกระแสไฟฟ้าจากแก๊สก็ยังคงต้องการเงินทุนอุดหนุนในการริเริ่มโครงการ